SWART KAT

In verlate stede se verlate strate
Sluip ‘n heks se swart kat rond
So lui die legende - een-ooq en ‘n mank poot
Draai sy swart stert om jou lyf..
Agter slot en grendel kruip die mense weg
Toe gordyn en venster laat hul veilig voel
Maar niemand weet die kat
Kan deur die mure sien..

In verlate hoekies van verlate stegies
sluip ‘n Heks se swart kat rond
Hy toor jou met sy een-oog –
roep jou met sy mank-poot
draai sy swart stert om jou lyf...
Dis maar iets waarvan ’n vreemdeling min verstaan
Die kat se oral saamstap laat hom veilig voel
Maar niemand weet die kat
Kan deur die mense sien..

In verlate harte van verweerde menswees
Sluip ‘n Heks se swart kat rond
Sy naam is jou gewete - om-en-om teenwoordiq
draai sy swart stert om jou hart...
Agter valse maskers kruip die mense weg
Toegeknoopte siele laat hul veilig voel
Maar niemand weet die kat
sit binne in jou hart..

Dis elke nag se storie

Ewig sonder einde
So sluip die heks se swart kat rond…

Namibie

In die son se rooi geel lyf
Le die storie van ons reis
Langs paaie sonder horison
Oor duine sand en godverlatenheid
En waai die wind
Ons teen mekaar
rug teen rug
Tot ons mekaar verstaan

En woordeloos kom se
die hart van bar woestyn
Kom rus hier teen my bors - my kind
En wys ek jou flamink
Op een been waar hy staan
En wilde perde onqetem.

Dis hier waar ek en jy
Ons gisters agter los
En more weer van voor begin (2 keer)

In die maan se halwe lyf
Le die storie van ons reis
En speel ons langs die donker see
Oor duine sand en qodsteenwoordigheid
En breek die branders
Weer en weer
en laat ons deur
die skadu’s aanhou staar.


En woordeloos kom se
die hart van bar woestyn
kom rus hier teen my bors my kind
dan wys ek jou die eenvoud
van robbe onqeteld
En seemeeu wat vir lewe aas..

Dis hier waar ek en jy
ons gisters aqter los
En more weer van voor begin (2 keer)

In die weerloos van jou hart
Le die waaroms van jou reis
en word jy deel van die stilte hier
Van duine sand en godstevredenheid
En word jy wind
En branderkind
En kniel die vrae
van waarheen voor jou neer..

en woordeloos kom se
die hart van bar woestyn
kom rus hier teen my bors - my kind
en wys ek jou die more’s
en gisters soos dit was
en waarom twyfel in jou rus..

Dis hier waar ek en jy
ons gisters agter los
En more weer van voor begin (2 keer)

HONDJIENEUS...
Hondjieneus snuffel ek jou uit
ek raak aan jou reuk
Wat hang in die kamers en die gang
Hondjieneus snuffel ek jou uit
In die “sideboard” se skewe laai.

Want dis hier waar ek jou sien
in ou foto’s wat verkleur
Dis hier waar ek jou hoor
in die staanklok by die deur
dis hier waar ek jou voel
in die lakens teen my lyf
dis hier waar ek jou proe
In die geure wat hier dryf...
Al is jy baie baie ver…

Hondjieneus, snuffel ek jou uit
Ek raak aan jou gees
Wat hang in die kamers en die gang
Hondjieneus snuffel ek jou uit
in die hangkas se oop-deur staan...

(KOOR)
Hondjieneus, snuffel ek jou uit
Ek raak aan jou vlees
Wat staan in die kamers en die gang
Hondjieneus snuffel ek jou uit
in die voordeur se sleutel draai...

(KOOR)

VUUR

Dis maar net nog ‘n siel in die vuur.
Die tyd het fyn spoortjies getrap
in die nou se groefies langs jou oe
en ‘n peins trek jou oe skrefie-plat
en jou blik versink in die passie van die vlam...
Ja, jou oe dompel jou siel in die kole
en jy gooi nog ‘n paar gedagtes op die vuur..

Jy, Vuur, begogel ‘n gees
Ek bou in jou ‘n beeld verhaal
Von Bacchus wat bedien die wat bedel
En saam met die wyngod klink my glas
En saam met die wyn vloei my siel deur my vingers
As my gedagtes steeds gelouter
In die kole le en krul...

Al wat oorbly
Vir ons heildronk
Is dit wat drup op die grond
Want saam met die wyngod klink my glas
En saam met die wyn vloei my siel deur my vingers
As my gedagtes steeds gelouter
In die kole le en krul...

Vuur, in my vermensliking van jou
Het jou asembenemendheid my ontwyk
En die assegaai in my hand
Vuur - het in my hart beland
Want saam met die wyngod klink my glas

En saam met die wyn vloei my siel deur my vingers
En die assegaai in my hand
Vuur - het in my hart beland...

SILHOETTE

In ‘n donker woud, in ‘n bos se hart
Staan ‘n huisie leeg waar net silhoette leef.
As die donker kom, aan die voordeur deur klop
En die wind kom pluk aan die hortjies sonder glas
Dan hoor ek stemme praat oor ou vergange dae
En elke silhoet word stuk-stuk weer n mens
En teen die mure sien ek spinnerakke hang
vol gevangenes van elke aand...

Die geraamte van- ‘n ou klavier
staan vol note daar net soos ou-mens-vingers krom
As die lagies stof op sy lyf kom le
En die wind se waai gee weer lewe aan ivoor
Ek hoor ‘n klankkonsert van ou vergange dae
En elke ou akkoord word stuk-stuk simfonie
En teen die mure dans die silhoette saam
Vry gevangenes van elke aand..


In n donker woud ,in ‘n bos se hart
Staan n huisie leeg waar net silhoette leef
As die oggendlug aan die voordeur klop
En die wind kom rus teen die hortjies sonder glas
Dan word die stemme stil oor ou vergange dae
En elke silhoet val stuk-stuk uitmekaar
En teen die mure sien ek spinnerakke hang
Vol gevangenes van elke aand
En teen die mure sien ek spinnerakke hang
Vol gevangenes van gister aand..

SAL JY VIR MY...

Sal jy vir my die wind kan vang
En ‘n druppel van sy asem vir my gee
Sal jy die somer om my dan hang
En die warm van sy vingers om my vou
Sal jy die see se branders keer
En die skadus van my spore op kan tel
Sal jy met vlam vir my kan bou
‘n vuur vol verhale wat nog gloei

Want so verloen die lig die donker
En deel ons in silhoet
Want so verander vals in waarheid
as jy langs my kniel...

Sal jy vir my van drome leer
En hoe wysheid om sy slape grys kan word
Sal jy my more nog onthou
As die tyd met sy oud-word my kom haal..
Sal jy jou by-my-wees verbeeld
In die tydloos van herinnering wat verkleur
Sal jy vir my ‘n reenboog buig
En die goud-pot aan sy voete vir my bring..

(KOOR)

Sal jy vir my ‘nr hartklop word
en die bron van my bly-wees
Nog een keer..
(KOOR)

PLATVOET-GESPREK


Die oggendlug verf skuins strepe
oor ons platvoet naggesprek
Die belofte van n beter dag as nag
kom klou om my enkels soos die warm van
winterspantoffels

En my kwaad-wees vir jou word ontpit
deur die sonlig-sambok
Ja my kwaad-wees vir jou word ontpit
deur die sonlig-sambok...

Want as die ribbels op die water
Ons selfloos agterlaat
En die tyd vergeet van vergiffenis
Sal die seisoene binne ons ophou draai
En die rafels van ons winterskombers
Sal aanhou en aanhou met pluis...